Recensies De Zoon van de Slang

4/5

Ik heb tijdens een vorige boekpresentatie verteld hoe Peter begon te schrijven. Nu wil ik jullie zeggen hoe mijn Peter, Peter Varg geworden is. Wel met de hulp van velen. Als ik het derde deel van zijn trilogie lees dan merk ik duidelijk dat zijn techniek van schrijven veel beter is. Dit heeft hij te danken aan Rianne en het redactieproces van Celtica maar ook aan de opmerkingen die hij van zijn lezers kreeg. Peter heeft steeds geprobeerd om daar rekening mee te houden. Ik wil dus alle mensen danken die zijn boeken hebben gelezen en hem recensies hebben gestuurd.

Lees meer
4/5

Met De Zoon van de Slang komt Kukulkans Meesterplan tot een spetterende conclusie in een wereld waar de mythologie de realiteit helemaal heeft ingehaald. Peter heeft dit boek volledig en met aandacht uitgewerkt, ik vond er alle bladzijden in terug die ik van het verhaal verwachtte. ‘Last but not least’ is hier zeker van toepassing!

Lees meer
4/5

Toen ik het laatste blad omsloeg van “De Zoon van de Slang” moest ik een tijdlang bekomen van wat ik las. Dit derde boek van de trilogie “Kukulkans Meesterplan”  pakte me helemaal in. Ik genoot van de beeldige schrijfstijl, van de onverwachte wendingen, de vergezochte personages en de beschreven ruimtes. In mijn verbeelding kwam alles tot leven. Maar ik moet bekennen dat ik vooral geboeid werd door de rode draad in het verhaal:  de zoon van de slang werd door zijn verleden voorbestemd op een zeer belangrijke taak maar toch staat of valt alles met het nemen van de juiste beslissingen op het juiste moment.

Lees meer
4/5

Dit boek start relatief gezapig als een dystopie om daarna razendsnel te evolueren tot een rasecht Armageddon met meer dan één verrassende twist aan het einde.

We kunnen dit werk klasseren als apocalyptische literatuur in een mix van
Magie, SF, Verlossing, Eindstrijd en Klimaatverandering.

Lees meer
9 / 10

De Zoon van de Slang is het meesterlijke einde van een grootse darkfantasy reeks
 
Peter Varg begint boek III met een scheppingsverhaal
 
Citaat uit De Wetten van de Schepping:
 
Het Niets was een toestand die allesomvattend was en in harmonie met zichzelf.In deze oneindigheid zonder ruimte en tijd ontstond er een bewustzijn. Het was anders dan het hem omringende omdat het wist dat het was. Het was alleen, het was leeg en daarom noemde het zichzelf de Leegte. Na zijn naamgeving kwamen de dromen. Het zag de Ouroborus, de staart-eter, als symbool van de grote kringloop, het Niets als een herinnering aan gisteren, en het uitbundige leven als een visioen van morgen. Als katalysator die een nieuwe periode in de cyclus op gang bracht, stelde de Leegte zich de schepping tot doel.
 

Lees meer
Toon meer


FacebookmailFacebookmail
Kernwoorden